KAPARO - PEY AKÇESİ, CAYMA AKÇESİ
Bir anlaşmada kaparo -diğer adıyla pey akçesi verilmişse anlaşma gerçekleşmezse tarafların kusuruna bakılmaksızın bu para iade edilir. Bu ödenen paranın cayma akçesi olduğunu iddia eden karşı taraf, bunun açıkça cayma akçesi olduğunu ispat etmelidir. Aksi halde paranın iadesi gerekir. Gerek mevzuat gerek Yargıtay içtihatları bu yöndendir.
TÜRK BORÇLAR KANUNU
A. Bağlanma parası
MADDE 177- Sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır. Aksine sözleşme veya yerel âdet olmadıkça, bağlanma parası esas alacaktan düşülür.
B. Cayma parası
MADDE 178- Cayma parası kararlaştırılmışsa, taraflardan her biri sözleşmeden caymaya yetkili sayılır; bu durumda parayı vermiş olan cayarsa verdiğini bırakır; almış olan cayarsa aldığının iki katını geri verir.
Örnek 1:
T.C YARGITAY
13.Hukuk Dairesi
Esas: 2016/ 31227
Karar: 2017 / 6741
Karar Tarihi: 31.05.2017
13.Hukuk Dairesi
Esas: 2016/ 31227
Karar: 2017 / 6741
Karar Tarihi: 31.05.2017
ÖZET: Davalı hesabına yatırılan paranın kural olarak pey akçesi olduğunun kabulü gerekir. Cayma akçesi olarak verildiğinin davacı tarafça değil davalı tarafından ispatı gerektiği açıktır. Davacının ödediği paranın açıkça cayma akçesi olduğu davalı tarafça kanıtlanamamıştır. Sözleşmeye konu daire üçüncü bir şahsa satıldığına ve akit feshedildiğine göre pey akçesinin iadesi gerekmektedir.
Örnek 2:
T.C YARGITAY
19.Hukuk Dairesi
Esas: 2016/ 10641
Karar: 2017 / 263
Karar Tarihi: 19.01.2017
19.Hukuk Dairesi
Esas: 2016/ 10641
Karar: 2017 / 263
Karar Tarihi: 19.01.2017
ÖZET: Davacı şirketin taraflar arasında düzenlenen sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiği, taraflar arasındaki sözleşmede davacı şirket tarafından davalı şirkete avans olarak ödenen cayma tazminatı olarak öngörülmediği, bu sebeple akdi bozmakta davacı tarafın haklı olduğuna bakılmaksızın onu veren tarafın, karşı taraftan istirdada yetkili bulunduğu gerekçesiyle belirlenen miktarın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.